आकासको पँक्षी

जिवनलाई नजिकबाट छुन सकिन

वचेको धमिलो आशा लिएर

लडिरहेछु म प्रश्नको टाँकुरासँग

अल्मलिन्छु त्यसको उत्तरसँग

दिनको उज्यालो भिडहरु जम्मा हुन्छन

म भिडको लहरमा उभिन्छु

रातको अध्यारोमा सबै कुराहरु ओभेल पर्छन

डराउन थाल्छु म आफ्नै छाँयासँग

साँस फेरीरहेको हावासँग

सधै सुम्सुम्याउने मायासँग

भएबाट मुक्त भएको जिवन खोज्न

कोठाबाट म बाहिर निस्कन्छु

फेरी मिसिन्छु भिडहरुको लहरमा

फर्किन्छु फर्किन्न

ए... साथी मलाई आकाशको पँक्षी जस्तै बाँच्न मन लागेको छ।